[vc_empty_space height="27px"]
Altan Yiğitkurt
Erken Dönemi ve Aile Kökeni
Altan Yiğitkurt, 1027 yılında Horasan’ın kuzeyindeki Soğdak Yaylası’nda dünyaya gelmiştir. Doğduğu bölge, kadim Türk göçer büyü geleneklerinin izlerini taşıyan, aynı zamanda muggle (büyübilmez) nüfusun baskın olduğu bir coğrafyada yer almaktaydı. Annesi sıradan bir yayla kadını olarak geçimini dokumacılıkla sağlayan, büyüyle doğrudan bağı bulunmayan bir figürdür. Babası ise, Horasan merkezli Yiğitkurt ailesinin büyü geleneklerini taşıyan son bilinen mensubudur.
Ailenin büyüyle ilişkisi, yazılı olmayan ancak sözlü kültür yoluyla aktarılan çok eski bir geçmişe sahiptir. Yiğitkurt soyunun, 9. yüzyılda Büyük Karatuzlu Otağı’nda “Tılsımcıbaşı” unvanıyla hizmet vermiş olduğu ve o dönemden itibaren büyünün araçsal değil, sorumluluk temelli bir bilgi alanı olarak içselleştirildiği bilinmektedir. Altan’ın doğumuyla birlikte bu soyun yeniden canlanıp canlanmayacağı, aile içinde ciddi bir beklenti ve aynı zamanda tedirginlik konusu olmuştur.
İlk Büyüsel Belirtiler ve Tanınma Süreci
Altan, çocukluk yıllarında konvansiyonel büyücü çocuklara nazaran oldukça geç büyüsel işaretler göstermiştir. Ancak on yaş civarında yaşanan bir vaka —bir akranını asasız biçimde havaya kaldırması— onun doğal ve güçlü bir büyü yetisine sahip olduğunu ortaya koymuştur. Olayın şahitleri arasında bulunan ve gri kaftanlı olarak tanımlanan bir gözlemcinin, Altan’ı izleyerek Kutlu Ocak’a ait olduğunu ima eden ilk sözleri sarf etmesi, Yiğitkurt ailesinde derin bir dönüşüm başlatmıştır.
O tarihten sonra Altan’ın büyüsel eğitimi gizli biçimde babası tarafından başlatılmış; toprakla, taşla, ateşle ve gölgeyle kurduğu özel bağlar sistematik biçimde gözlemlenmiştir. Özellikle doğadaki nesneleri sezgisel düzeyde yönlendirme yeteneği —taş hareketlerini izleme, nemli toprağın içine nüfuz eden büyü akımlarını hissetme gibi— klasik büyü kuramları içerisinde “elemental sezgi yetisi” olarak tanımlanır.
Kutlu Ocak’la Temas ve Rüyasal Seçiliş
Altan’ın büyüsel çağrısı, yalnızca fiziksel belirtilerle değil, kehanet tabanlı rüyalar yoluyla da pekiştirilmiştir. Bu süreçte kayıtlara geçen “İlk Görü”sünde Altan’ın kendini bir kehanet vizyonunda, büyü gücüyle hükmeden bir figür olarak görmesi ve gri kaftanlı figür tarafından “Toprak, gölgeyi kabul etti” sözleriyle karşılanması, Kutlu Ocak protokolleri tarafından bir çağrı olarak kabul edilmiştir.
Bu gelişme sonrası Ocak’a ait elçiler tarafından ailesine tebliğ yapılan “Büyüsel Seçilmişlik Bildirgesi”, Altan’ın üç gün içinde yola çıkarılmasıyla sonuçlanmış, ve yayla yaşamı yerini, kadim büyü düzeninin iç dünyasına bırakmıştır. Altan, Ocak içinde “Sessiz Edim” geleneği uyarınca resmi olarak kayda geçmiş; bu gelenek, büyüsünü sözsüz icra edebilenlerin, sırların taşıyıcısı olduğu inancına dayanır.
Malazgirt Muharebesi ve Savaş Alanında Büyü
1071 yılında gerçekleşen Malazgirt Muharebesi, yalnızca tarihsel-politik bir dönüm noktası olarak değil, büyü tarihinin kamuya ilk kez açık biçimde yansıdığı bir an olarak da değerlendirilmektedir. Altan Yiğitkurt, bu savaşta Selçuklu saflarında özel olarak oluşturulmuş olan ve tarihçiliğe Tılsım Alayı adıyla geçen birlik içerisinde yer almıştır.
Tılsım Alayı, büyüsel yeteneklere sahip savaşçılardan oluşmakta olup klasik kılıçlı birliklerden farklı olarak koruyucu ve saldırgan büyü kombinasyonlarıyla görev yapmıştır. Altan burada öncü bir figür olarak öne çıkmış, özellikle kendine ait olan ve kaynaklara “Ardens Vincta” olarak geçmiş ateşle bağlama büyüsünü ilk kez burada uygulamıştır. Savaş esnasında Bizans’ın “Karanlık Mahfazakarlar” sınıfı büyücüleriyle girdiği bire bir büyüsel çatışmalarda gösterdiği stratejik davranış, onu sadece bir savaşçı değil, büyüsel ahlak taşıyıcısı olarak da ön plana çıkarmıştır.
Bu olay, büyünün yalnızca yok edici bir güç değil, irade kırma ve karşı tarafı teslim alma aracı olarak da işlevselleştirilebileceğini gösteren ilk örneklerden biridir.
Sonraki Yıllar ve Efsaneleşme Süreci
Malazgirt’ten sonra Altan’ın biyografisi, doğrusal bir tarihsel çizgiden ziyade yarı-efsanevi anlatılarla ilerlemektedir. Kutlu Ocak içindeki görevleri resmî kayıtlara çok sınırlı biçimde geçmiştir. Ancak özellikle Anadolu’daki büyüsel geçiş yollarının (örneğin Ayna Kapı, Taş Hafıza Koridorları) oluşumunda onun büyüsel mühürleme tekniklerini kullandığı bilinmektedir.
Altan’ın adı, İstanbul’un fethinden önce kurulan ilk büyücü örgütlenmelerinde “sessiz öğretmen” sıfatıyla geçmektedir. Bazı geleneksel kaynaklarda onun bir tür “Taş Yoğurucusu” olduğundan, doğrudan taşa şekil verebildiğinden, hatta varlığının bir noktadan sonra fiziksel değil yarı-ruh hâline büründüğünden söz edilir. Özellikle “İlkel Ebedî Sis” adı verilen büyü teorisinin temellerinin onun yorumlarıyla atıldığı, akademik çevrelerde kısmen kabul gören bir varsayımdır.
